Minimalist Öyküler

...Yol, biz yürüdükçe uzuyordu. Hava alabildiğine sıcaktı. İri adımlarına uyum göstermeye çalışıyordum.

Altı yaşındaydım. Zaman, sahipsiz bir çan gibi öylece durmuştu. Gök her zamankinden mavi, toprak sıcaktı.

Pamukların hasat vaktiydi. Bembeyaz kar gibiydi pamuk, gökyüzünü kaplayan bulutlar ise iri pamuk yığınlarına benziyordu.
Komsu köydeki devlet üretme çiftliğinin deneme amaçlı farklı pamuk türlerinin ekildiği tarlada bitti yolculugumuz..."
"Babamın Ardından" adlı öyküden...