Kor Zamanlar

"Kederli geçmişin örtüsünü yırtıpAteşin üstüne üstüne yürüyen kadınlar"dan söz ediyordun.Merkür gibi yanmaktan ve kararmaktan çekinmedenOnları sevemezsiniz, diyordun.Yaşamak sıcaklığı sevipYanmaktan korkanlar için değildiBedelsiz zaferler de öyle... Türkü diye bellediklerimiz içinDua diyenler vardı orda.Hakikatin izini sürenler...Kibirden ar ederlerdi Sobada yakılan portakal kokusuÇökerdi odaya.Turkuaz bir sabaha kalkar,Hep bir nehrin kıyısı olurdunuz,Her şey unutulduğunda bellekte"Jin, Jiyan, Azadi"Kadın, Yaşam, Özgürlük" diyen kadınlar kalırdı. İri bir çiçek açıyorken duydum sesini,Ayrılışını yaprakların gölgeden,Küçük bir uğultuyla.Derin bir sessizlik izledi bunu.Yapraklarda terleyen damlalar usulca düşerdiÖlüm ve yaşamın sınırındaNefes nefese kalırdı biri. Sözün büyüsüne ve hecenin gücüne sığınırdık.