Biz Çoğuz, Onlar Az

İsyan, bazen bir yumruk değildir.Bir dizedir.Bir bakıştır.Bir kelimenin son hecesindeki sessizliktir.Percy Shelley, kalabalıklar adına kalem tutan o az sayıdaki şairdendi.Zenginliğe doğdu, yoksullukla yürüdü.Düzeni öğrendi, sonra yüz çevirdi.Aşka inandı, Tanrı'ya meydan okudu.Ve her kelimesiyle şunu fısıldadı:"Yalnız değilsin."Bir şiiri miting alanına çeviren,Bir mısrayı devlete karşı duvar yapan,Bir hayali direnişe dönüştüren o büyük yankı işte burada:Çünkü biz çoğuz.Onlar az.Shelley'nin yaşamı hâlâ devam ediyor:Bir üniversite duvarındaki grafitide,Bir şarkı sözünde,Bir yorgun gencin gözaltına alınmadan önce söylediği son cümlede.Şiirle devrim yapılmaz sananlara inat,Bazı şiirlerin patladığını göreceksin.Ve bazı şairlerin, susanlardan daha çok bağırdığını.