Tükendi
Tüm Kategoriler
Tüm Kategoriler
2019 KPSS Kitapları
Akademik
Aksesuar
Bilgisayar
Bilim - Mühendislik
Biyoloji
Çevre Yer Bilimleri
Çocuk Kitapları
Edebiyat
Eğitim
Ekonomi
Felsefe
Genel Konular
Gezi ve Rehber Kitapları
Hobi
Hukuk
İnanç Kitapları - Mitolojiler
İnsan ve Toplum
İslam
Müzik
Periyodik Yayınlar
Politika Siyaset
Psikoloji
Sağlık
Sanat
Sosyoloji
Tarih
Yabancı Dilde Kitaplar
Yemek Kitapları
SUFİNİN YOLU ( MESNEVİ - YEDİ MECLİS - DİVAN-I KEBİR )
SUFİNİN YOLU ( MESNEVİ - YEDİ MECLİS - DİVAN-I KEBİR )
Barkod
: 9786059371117
Basım Yılı
: Haziran 2016
Basım Dili
: Türkçe
Ebatı
: 13.5 x 21 (cm)
Sayfa Sayısı
: 448
Cilt Durumu
: Ciltli
Boyut
: Normal Boy
Yaklaşık 1-3 iş günü temin
%32 İNDİRİM
Liste Fiyatı
23,15
İndirimli Fiyatı
15,74
Kazanılan Puan
47 NP
Bu kitabı 2,62 ₺'den başlayan taksitlerle satın alabilirsiniz.
Bu ürünü 147 kişi görüntüledi.

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım. Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.


Karanlığı gördüm, korktum. Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi… Ağladım.


Yaşamayı öğrendim. Doğunun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim…


Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla… Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim…


İnsanı öğrendim. Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu… Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.


Sevmeyi öğrendim.


Sonra güvenmeyi… Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, sevginin, güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.


İnsan tenini öğrendim. Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu…


Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim. Evreni öğrendim.


Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.


Ekmeği öğrendim. Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini. Sonra da ekmeği hakça bölüşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.


Okumayı öğrendim. Kendime yazıyı öğrettim sonra… Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana…


Gitmeyi öğrendim. Sonra dayanamayıp dönmeyi…


Gerçeği öğrendim bir gün… Ve gerçeğin acı olduğunu… Sonra acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.


Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.


Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.


Olur ya… Kalp durur… Akıl unutur… Ben dostlarımı ruhumla severim. O ne durur ne de unutur.

Ürünü Oyla:
Tüm yorumlar listeleniyor
Sırala: