Uzun Vedalar Kenti

"Bu ev yok aslında, bu oda, bu duvarlar, koltuk ve sehpaBu konsol, bu kadehler, bu zamanın birinde terk edilmiş saatBu çerçeve yok aslında, bu resim, bu dağlara çıkılası yolCaddeye açılan balkon, kırık ayaklı çiçekler, saksılarda koşan atBu hayat yok aslında, bu birdenbire yaşanan yeryüzüBu cismiyle müsemma yarım yaka saltanatYok aslında bu şiir, bir gizi düşe doğurmak için bu acıİçinde her bir imgenin, bir başka kâinat"