Umuda Uçan Turnalar

Eski bir fotoğrafınRengi düşmüştü ahir ömrümün üzerine.Ve zaman, biraz solguncaVe ağır hüzün kokusuylaGeçip gidiyordu üzerimden.Umudun, küskün bir çocuk gibi suskundu çoktandır.Ve sanki sılaya doğru havalanan turnalarımKaybolmuştu neredeyse içimdeki yabancı illerde.Öyle ki Bıraksam bir yaprak gibi kuruyupSavrulabilirdi kederli ruhum.Bırakmadım!Hüznümü alıp bağrıma astım,Bilsen turnalarımın kanadında ne yollar aştım.Umudum benim!Ah!En güzel yanım;Sana değildi biliyorsun,Zulmeydi benim kastım.Nermin Savaş Atabey