Türkiye'de Vergi Okuryazarlığı ve Geliştirilmesi

Vergi okuryazarlığı genel olarak mükelleflerin vergiyi tanımlayabilme, vergi türlerini bilme, verginin nasıl hesaplandığını anlama ve ne zaman ödenmesi gerektiğini bilme, vergi beyannamesinin nasıl hazırlandığını ve verildiğini kavrama gibi verginin unsurları ile ilgili temel bilgi ve becerilere sahip olması olarak ifade edilir. Mükelleflerin vergi okuryazarlığı düzeylerinin geliştirilmesi, onların vergi uyumu davranışlarını artıracak en önemli yaklaşımlardan birisidir. Bu nedenle birçok OECD ülkesinde mükelleflerin vergi okuryazarlığının geliştirilmesine yönelik eğitim programları uygulanmaktadır.Bu kitap 220K065 numaralı "Türkiye'de Vergi Okuryazarlığının Ölçülmesi ve Vergi Uyumu Üzerindeki Etkisinin Analizi" isimli TÜBİTAK 1001 Projesi'nin temel çıktısı olarak yazılmıştır. Proje kapsamında ilk defa mükellefler, üniversite öğrencileri ve serbest muhasebeci mali müşavirler düzeyinde "Türkiye'nin Vergi Okuryazarlığı Skoru" tespit edilmiş ve vergi okuryazarlığının alt boyutları olan; bilişsel, duyuşsal ve psikomotor boyutların vergi uyumu üzerindeki etkileri yapısal eşitlik modellemesi ile analiz edilmiştir.Vergi okuryazarlığı ile ilgili teorik bilgilerin ve ülke uygulamalarının yanı sıra, vergi okuryazarlığının ölçümü ve modellemesi ile Türkiye'de vergi okuryazarlığının geliştirilmesine yönelik somut önerileri içeren u kitabın ana başlıkları şu şekilde belirtilebilir:Vergi Okuryazarlığının Kavramsal ÇerçevesiVergi Uyumu İle Vergi Okuryazarlığı İlişkisiÇeşitli Ülkelerde ve Türkiye'de Vergi Okuryazarlığının DurumuVergi Okuryazarlığının Ölçümü ve SkoruVergi Okuryazarlığı Modeli (VOM) Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Test EdilmesiVergi Okuryazarlığı Modeli ve AnaliziTürkiye'de Vergi Okuryazarlığının Geliştirilmesi