Travmatik Aşklar Tramvayı

"Her zamanki gibi başladı. Ayrılığın kadını en az incitmesi için yaratılmış yapay bir gerçekliğin içinde. Adam sözüm ona yorgundur, bir aşkı yürütebilecek gücü kalmamıştır. Kadın durdurmak bilmez bir enerjiyle yaşamda yol almaktadır. Kadın koşmalı, koşmalı, koşmalı..."Çingenelere fallar baktırıyorum. Her bakla senin siluetin. Aynaya iki yüzle bakıyorum. İki yüzlü değilim oysa... bunu en çok sen biliyorsun. Susuyorsun...""Düşünme sırası şimdi ondaydı. Kadehimi muzır bir gülümsemeyle dudaklarıma kaldırıp, beklemeye içtim beklemek anı doldurmasa da umudu dolduruyordu.Kanatlarımızı çırparak ağlayacak cesareti bulabilirdik yeniden, yeniden bir rüzgar olabilirdik yada çiçek desenli bir şarkı, belki de bir elmanın rengi kırmızı, yeşil, mor, turuncu."