Tarihi İnkar Eden Soykırım Suçlusu

Tehcir Kanunu (resmi adı Sevk ve İskan Kanunu) 27 Mayıs 1915 tarihinde savaş hâlinde iken askeri tedbir için çıkarılmış olan, Ermenilerin zorunlu göçüne ilişkin bir kanundur. 01 Haziran 1915 günü o dönemin resmi gazetesi olan Takvim-i Vekâyi'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. O yıllarda bu tehcir (zorunlu ve geçici göç) karşı gerçekten ağır bir yaptırımdır. 18 vilayetten toplam 924 bin kişinin tehcire tâbi tutulacağı ön görülmüştür. Bunların hepsinin de göçe iştirak etmediğini tarihçiler söylüyor. Çünkü, Ermenilerin bir bölümü tehcirden önce kaçıyor. Kaçış yerleri ABD, İngiltere, İtalya, Fransa, Kafkaslardaki bugünkü Ermenistan toprakları, Balkanlar, Rusya, Iran vb. gibi yerlerdir. Bir kısmı Türkiye içinde saklanıyor. Bir bölümü bir vesile ile tehcirden muaf tutuluyor.Yer değiştirme kararı bütün Ermenilere uygulanmamıştır. Katolik ve Protestan Ermeniler tehcirin dışında kalmıştır. Osmanlı ordusunda bulunan subay ve sıhhiye sınıfında hizmet görenler, Osmanlı Bankasındaki görevliler, postanede çalışanlar, konsolosluklarda çalışan Ermeniler, bazı önemli memurlar ve aileleri, özürlüler, körler ve sakatlar, yaşlılar, yetim çocuklar, dul kadınlar sevke tabi tutulmamışlardır.Tehcire tabi tutulan 924 bin Ermeni'nin sadece 420 bin kişilik bir bölümü göçe çıkarılıyor. Yolda; hastalıktan, açıktan, soğuktan, eşkıya saldırısından, yaşlılıktan hayatını kaybedenler oluyor. Ama göç edenler, Osmanlı toprağı olan Suriye, Ürdün gibi yerlere ulaştırılıyor.1.5 milyon Ermeni'nin tehcir ile katledildiği yalanı 1960'ı, 1970'li yıllarda ortaya atılıyor. Oysaki 1914 yılında yapılmış nüfus istatistiklerine göre tüm Osmanlı toprakları üstünde yaşayan Ermeni nüfusu 1.221.850'dir. Savaşta çatışmalarda ölenler, eceliyle ölenler, yurt dışına kaçanlar dışında 1915 ve sonraki yıllarda, Ermenilerin nüfusu nereden bakılsa bir milyon 200 bini geçmiyor.Bu kitap gerçekleri ortaya koymaktadır. Ermeni yalanların çürütüldüğü, asıl suçluların kendileri olduğunu, gayet açık bir şekilde meydana çıkaran bu ki...