Tanrı’nın Sesi

Tarih boyunca kendimizi, pençelerimizde kıvranan bu zavallı gezegenin, hatta hakkında çok az şey bildiğimiz koca evrenin biricik sahipleri sandık. Gezegenimiz üstünde yıkıcı ve hoyrat bir hükümranlık kurmuş olmamız bir yana, kurgusal bir tanrının kıymetli yaratısı, göksel bir babanın biricik çocukları olduğumuza inanarak aciz varlığımızı ve kokuşmuş medeniyetimizi evrenin merkezine koyduk. Oysa evrende bizim kısıtlı bilgimizin ve dar algılarımızın ötesinde sonsuz olasılıkların hâkim olduğu sayısız gezegen, sınırsız enerji ve keşfedilmemiş yaşam biçimleri vardı ama biz, cehaletimizden bile büyük olan egomuzla bu gerçeklere sırtımızı döndük.
İçten içe hepimiz bunun bir gün gerçekleşeceğini biliyorduk. Bir gün, bizimkinden daha gelişmiş bir türün gelip bizi köleleştireceği apaçık belliydi…

Ve şimdi o gün geldi.
Tarihimiz boyunca yok saydığımız, düşünmekten kaçtığımız, dile getirmekten çekindiğimiz karanlık gerçekler astronomik ölçekteki bir tokat gibi gelip yüzümüze vurdu. Biz elimizde cehaletimizin çıngırağını sallayıp taştan beşiğimizde mışıl mışıl uyurken onlar ışık yılı ötesindeki inlerinden çıkarak buraya doğru yol alıyorlar. Mutlak sahibi olduğumuzu sandığımız her şeyi elimizden almak ve bizi köleleştirmek için geliyorlar.