Son İlkbahar

Sen çekip gidince ilkbahara girerken damarlarımın kaç katı uzak bir adreseNereden bilirdim ki geçen sene, son ilkbaharımızmış seninleBiliyorsun kıştan ve üşümekten nefret ederdim normaldeŞimdi ayaz, yağmur, karanlık verse deBembeyaz bulutları is değmiş gibi kirletse deÂlem "Depresyon, intihar, kasvet," dese deGiyinip kat kat elbiseİki büklüm cenin gibi yorgan altında nefes nefeseUyuyup bol bol rüyalar âlemindeKavuşmayı diliyorum seninleVe ölsem aklıma gelmezdi, mutlu olacağım kış mevsimindeBöyle daha huzurluydum çünkü yanmıyordu canımSokaklar boş ve uzun gecesiEvsizlerin katiliKuşların göçüp gittiğiÇiçekler solmuş, yeşiller olmuş kahverengiHavasında binlerce mikrop ve virüs gizliHastanelerin dolup taştığı kış mevsimindeMutlu olup rahat edeceğim, ölsem aklıma gelmezdi