Siyahtı Hayat Bazen De Beyaz

Düşünürüm bazen kendimi kendimdeAkıp giden zamanı ömrümdeHayal meyal hatırlamaya çalışırkenAnımsadığım tek şey siyahtı,Zamanın derinliğine gömülen geçmişimde...Siyah...Belki karanlıkBelki hüzünBiraz acı, biraz kederLakinGüzel renk...Zamanda kaybolmuş günlerimdeBeyazlar da vardı elbetUnutulmaya yüz tutmuş mazimin derinliklerindeGülüşlerim vardı...Bir de çocukluk aşkımVazgeçemediğim platonik aşkımUmutlarımda yeşermişHüzünlerimde yitirilmişHayallerimYaşanmış bir baharım vardı sankiÖmrümü sarıp sarmalayan hazanımdaO bahar bile sankiBir muammaydı yaşanmışlığımdaSahiNasıl da heba olmuş koca bir ömür...Siyahla beyaz arasında...Ömrüm, akıp giden ellerimdenAh benim beyaza hasret siyaha bürünmüş ömrümHani derler yaYok imiş çare olmuş ile olacağa Madem öyle Sığınırken sen inançlarınaBas küfrü senden gidenlerin alayınaTükür geç alayının köşküne sarayına...