Sınavda Sadece Bilgi Yetmez

Sı­nav­la­ra ha­zır­lık sü­re­ci çoğu zaman yal­nız­ca bil­giy­le, prog­ram­lar­la ve he­def­ler­le ta­nım­la­nır. Oysa bir­çok öğ­ren­ci için bu süreç; kaygı, baskı, be­lir­siz­lik ve içsel ça­tış­ma­lar­la bir­lik­te ya­şa­nan yoğun bir psi­ko­lo­jik de­ne­yim­dir. Ça­lış­ma­sı­na rağ­men ki­lit­le­nen, bil­dik­le­ri­ni ya­pa­ma­yan, er­te­le­yen ya da tü­ken­miş his­se­den öğ­ren­ci­le­rin sa­yı­sı hiç de az de­ğil­dir.

Sı­nav­da Sa­de­ce Bilgi Yet­mez, sı­na­vı yal­nız­ca aka­de­mik bir me­se­le ola­rak değil; zihin, duygu ve dav­ra­nı­şın bir­lik­te şe­kil­len­di­ği bir süreç ola­rak ele alır. Bu kitap, sınav sü­re­cin­de ya­şa­nan zor­lan­ma­la­rı suç­la­yan ya da eti­ket­le­yen bir dille değil; an­la­ma­ya, fark et­me­ye ve dü­zen­le­me­ye alan açan bir yak­la­şım­la in­ce­ler.

Kitap iki ana bö­lüm­den olu­şur.

Bi­rin­ci bölüm, sı­na­va ha­zır­la­nan öğ­ren­ci­nin iç dün­ya­sı­na odak­la­nır. Kaygı, panik, er­te­le­me, mo­ti­vas­yon kaybı, tü­ken­miş­lik gibi de­ne­yim­le­rin ar­dın­da­ki zi­hin­sel ve duy­gu­sal me­ka­niz­ma­la­rı gö­rü­nür kılar. Öğ­ren­ci­nin sı­nav­la kur­du­ğu içsel iliş­ki­ye ba­ka­rak, per­for­man­sı sa­bo­te eden sü­reç­le­ri sade ve an­la­şı­lır bir dille ele alır.

İkinci bölüm ise, aynı sü­re­cin ebe­veyn ta­ra­fı­na odak­la­nır. Ço­cu­ğu­nu des­tek­le­me­ye ça­lı­şan anne ba­ba­la­rın ya­şa­dı­ğı kaygı, kont­rol ih­ti­ya­cı, suç­lu­luk, ça­re­siz­lik ve bek­len­ti bas­kı­sı­nı ele alır. Ebe­vey­nin kendi iç dün­ya­sı­nı fark ede­bil­me­si­nin, ço­cu­ğa ve­ri­len des­te­ği nasıl dö­nüş­tür­dü­ğü­nü gös­te­rir.

Bu eser, sı­na­vı kü­çüm­se­mek ya da öne­mi­ni azalt­mak için değil; sı­na­vı öğ­ren­ci­nin kim­li­ği­ni ve de­ğe­ri­ni be­lir­le­yen mut­lak bir ölçüt ol­mak­tan çı­kar­mak için ya­zıl­dı. Çünkü sınav, zi­hin­de bir teh­dit hâ­li­ne gel­di­ğin­de, yal­nız­ca öğ­ren­ci­yi değil, tüm aile sis­te­mi­ni et­ki­ler.

Sı­nav­da Sa­de­ce Bilgi Yet­mez, hızlı ba­şa­rı vaat eden bir ki­şi­sel ge­li­şim ki­ta­bı değil; öğ­ren­ci­nin ve ebe­vey­nin bu sü­re­ci daha sağ­lık­lı, daha ger­çek ve daha ta­şı­na­bi­lir bir ze­min­de ya­şa­ya­bil­me­si­ne eşlik eden psi­ko­lo­jik bir reh­ber­dir.