Şiirler Yalnızlığın Gölgesidir

Mertlik KuşağıBen giderim yarenler artık dönülmez yollardayımGeride kalanlar kıskanıp beni ardımdan ağlasın…Bakmasınlar çürüyecek diye bu bedenimi o kara topraklardaNiceleri gömülemeyip sersefil olan canlar ağlasın…Kul Murad der ki varıp divana durup cem eyledimKendini bilmezlere köle olup satılmışlar ağlasın…Çıkarıp da o mertlik kuşağını namerde boyun eğmiş ise yüreklerBakıp da aynaya kendinden utanmayanlar ağlasın…Kader bize yazmışsa bir serüvenin yazgısını şu alınaRazı olmayıp isyan edenler varıp mahşerde ağlasın…Bugün doğup da akşama ölen sevdalara kananlarAsırlardır yaşayan aşkları birde benden dinleyip ağlasın…