Şiir Sevdalıları

Bazen hayatın verdiği iyi şeylerle süslersin dünyanıBazen de sırtlanırsın, hayatın tüm acı yıllarınıNe çok bilmişliğin yüceltir insanlığını.Ne de cahilliğin azaltır, sendeki olan karakteriniBazen bir insan girer hayatına, uyandırır seni umudaBazen de unutturur bedenindeki cevheri sana.Bir bakarsın amansızca gider hayatındanGeriye dönüp arkasında yıkık bir umut kaldı diye bakmadan.Tek başına mücadele edersin içindeki özlem ateşiyleDünyada sayısız insan varken, umutla bakarsın yollarına.Ya çok sevmişliğin yıpratır seni ya da sevdiğin o tek kişi.Yokluğuyla da mutlu oluyorsun bazen düşünerek, sevginleAdını kalbine söyleyerek belki de bir şey ayakta tutuyor seni,Bu sevgin olabilir, sadakatin belki deKendini kandırarak hayal ettiğin bir umut bilmedenVe bunun adıydı"İmkânsızlığa giden bu umut"