Sensizliğin Ertesi

Sensizliğin ertesine uyandım bu sabahBerbat bir şeymiş yeni anladımAvutulmaya çalışan çocuklar gibiyimBir şekerim eksik elimdeGözyaşlarımsa kolyem misali boynumdaİnci gibi dizilmişler iç içeHangi lafım dokundu ki kalbine bu kadarÇekip gittin sessizce Çığlıkların kalmadı mı hiç içindeSöylemek o kadar zor mu geldi yüzümeOysaki bir tek ben bilirdim seni Tüm gizlerini…Ayrılığın çok ağır Vurdu şakaklarıma sancısıÖzleminse ayrı bir belaKopsun kıyamet diyorum bazenBelki orda kavuşurum sanaOrtasındayım sanki en hırçın denizlerinAlıp götürecekler senden diyeÇok korkuyorum…Küçük bir yelkenli misaliBattım batıyorum en diplereTam kıyısındayım hayatınTutunsam olmuyorTutunmasam çok zor Düşüyorum…Koyverdim artık her şeyi Meçhule sensizliğe gidiyorum…