Rima’ya Mektup

Ben, Yunus!... Siz beni hep, hırçın avaz Yusef diye bildiniz... Bir keskin bıçak ki, kelamıyla yüreğinize saplanan; yetmedi, satırlara ses verip daha da acıtan...Ben, Yunus!... Siz beni hep, bilmem hangi memleketin Yusef'i diye bildiniz... Coğrafyanızda, hem ruhlarınızda , bir garip mültecidir; hoş gelip de sefa getiren...Ben, Yunus!... Siz beni hep, kadim aşkların en ateşlisi Yusuf'un; zamanınızda beden bulmuş hali Yusef diye bildiniz... Uğruna yüzler yırtılan, harlı ela gözleriyle yakıp kavuran...Ben, Yunus!... Siz beni hep, o her ruhun düş'ünde bulanmak istediği; lirik, kimi zamansa epik sahne akışlı bir masalın baş kahramanı Yusef Masadow diye bildiniz... Kaf Dağının zirvesinde, Zümrüd-ü Anka'nın kanadında yaşayan...Bilin ki, ben Yunus'um!... Dadaşlar Diyarı Erzurum'un toprağında harmanlanan, memleket aşkı ile yanan, her zulme başkaldıran, her yetime ağlayan, her yaşlıyı öpüp başına koyan, aşka düşünce içi sızlayan; içinizden biriyem ben...Gerçek bir yaşam, gerçek bir adam, gerçek bir Dadaş avazıyam.... Yunus derinliğinde yanıp da sönen, Yunus bilgeliğinde bakmasa da gören; hem ki Yunus'un adıyla el verdiğiyem....Yunus'um ben, ey!...Ben, Yunus...beni böyle bileseniz...Vesselâm...