Pessoa: Personæ

Fernando Pessoa sadece şiir ve düzyazı değil, birbirlerinin çalışmalarını destekleyen, eleştiren, bütünüyle ete kemiğe bürünmüş dışkimlikler de yaratmış, her birine ayrı bir ses vermiştir. Pessoa : Personæ her birinin kendi yaşamı, felsefesi ve poetikası olan bu dışkimliklerin soluklandığı sokaklarda bir flâneur gibi dolaşmaya çıkarıyor okuru. Tanıklıklarımız bir karşıtlıklar senfonisi olarak Pessoa'nın şiiridir: içten ama mesafeli, melankolik ama coşkulu, sınırları keskin ama sonsuz. Alberto Caeiro'nun pastoral düşünceleri, Ricardo Reis'in tefekkür yüklü metafiziği, Álvaro de Campos'un huzursuz modernliği: Her bir dışkimlik, şairin ruhunun bir parçasını görebilmek için bir yelpaze sunar. Benliğin sınırları ve ihtişamın oluşturduğu bir gökkuşağı, yirminci yüzyılın ruhuna dair bir yansıma, kimliğin çok yönlü doğasının ve bitmek bilmeyen anlam arayışının bir delili olarak Pessoa şiiri...Portekizli şair, yazar, edebiyat eleştirmeni, çevirmen ve yayıncı. Yirminci yüzyılın en önemli edebi figürlerinden ve Portekiz dilinin en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilir. İngilizce ve Fransızca da yazmış ve bu dillerden çeviriler yapmıştır. Pessoa hem kendi adıyla hem de yüz otuzdan fazla farklı adla eser veren üretken bir yazardı. Alberto Caeiro, Ricardo Reis ve Álvaro de Campos, bunlar içinde en öne çıkan üç şairdir. Pessoa bu adları "mahlas" olarak tanımlamadı, zira bu terimin onların bağımsız düşünsel yaşamını tam olarak yansıtmadığını düşünüyordu; bunun yerine onlara "dışkimlik" (heterónimo) adını verdi. Bu hayali figürler kimi zaman rağbet görmeyen ya da aşırı görüşlere sahipti. Yirminci yüzyılın başlarında yazarlar arasında böylesi edebi alter egolar popülerdi: Paul Valéry'nin Mösyö Teste'i, Ezra Pound'un Mauberley'si ve Rainer Maria Rilke'nin Malte Laurids Brigge'si vardı. Ancak hiç kimse alter egolarını, dışkimlik olarak belirlediği şairlere yarı gerçek bir töz kazandırmak için kendi hayatından vazgeçen, her birine kişisel bir biyografi, psikoloji, politika, esteti...