Paris Kulübü

"Savaş toplum için etkin bir güç, istikrar sağlayan güvenilebilir bir araçtır. Savaş olasılığı herhangi bir hükümdarın otoritesinin en güçlü temelini oluşturur. (...) Tebaa, ülkelerini işgal eden kişilerce en azından korunma vadedilmesi durumunda gönüllü olarak bu otoriteye itaat edecektir. Savaş tehdidinin ortadan kalkması ya da koruma vaadinin yerine getirilmemesi halinde tüm otorite kaybolur. (...) Korkulan bir dış tehdit, merkezî otoritenin azimle devam etmesi için zorunludur. Böyle bir tehdit inandırıcı olmalı, mutlak bir korku salmak için yeterince önem taşımalı ve toplumun tamamını etkilemelidir. Böyle bir tehdit olmazsa, merkezî otorite çökebilir." Napoléon Bonaparte’ın Mısır’ı işgali sırasında tesadüfen ele geçirdiği papirüslerde yazan bu cümleler, bugün küresel ekonomiye kendi menfaatleri doğrultusunda yön vermek amacıyla bir araya gelmiş gizli bir topluluğa rehberlik etmektedir. Piyasaları ve para birimlerini kendi çıkarları doğrultusunda manipüle ederek büyük bir tehdit oluşturan bir grup sermayedardan oluşan topluluğun adı Paris Kulübü’dür. Kulübün başında Napoléon’un amansız düşmanı Carlo Andrea Pozzo di Borgo’nun soyundan gelen bir isim vardır ve bu isim dönemsel koşullar nedeniyle ne Napoléon’un ne de papirüsleri ondan çalan Pozzo di Borgo’nun işine yarayan bilgileri bugün nasıl kullanacağını gayet iyi bilmektedir. Ne de olsa günümüz dünyasında, halk kitlelerini korkutup sindirerek onların bu korkularını kazanca çevirmelerini sağlayacak saygın bir düşman vardır: Terörizm. 11 Eylül’de Amerika’da işe yarayan bu tehdit her yerde işe yarayacak ve o dünyayı yöneten gizli el olacaktır. Kişisel nedenlerle bu kulübe giren dostu Danimarkalı milyarder Henrik Thorvaldsen’e yardım etmek için harekete geçen eski ajan Cotton Malone, kendini terör finansörlerinin, hazine avcılarının, komplo teorisyenlerinin ve de hükümet yetkililerinin dahil olduğu tehlikeli bir çekişmenin ortasında bulur. Bu onun için bile karmaşık bir hikâyedir. Napoléon Bonaperte’ın öldüğü gün b...