Oyuncak Mirası

BU HİKÂYEDE HERKESİN BİR GÜNAHI VARDI. SİZİNKİ, BİR KATİLİN SUÇ ORTAĞI OLMAKTI. ŞİMDİ BENİM SONUMU MERAK EDİYORSUNUZ. PEKİ SİZE NE OLACAĞINI HİÇ DÜŞÜNDÜNÜZ MÜ?

Tutsaklığımdan cesaret bulanlar oyunun bittiğini sanıyordu. Oysa bir gün ölüm kapımı çalacaksa bile kusursuz oyunumu tamamlayıp Ravebelg Kasabası'na cehennemi yaşatmadan ölmeyeceğim. Durmayın hadi. Gülün. Alay edin benimle, kaybettin Oyuncak Katili, deyin. Nasılsa bu zamana kadar arkamı kollamadınız. Beni yakalamaya geldiklerinde dahi olup biteni izlediniz sadece. Bir an olsun anlamaya çalışmadınız beni. Düşünmediniz. Dinlemediniz. Benden korkmadığınız gibi Tanrı'dan bile çekinmediniz ve felakete sürüklenişime göz yumdunuz.

Tanrı şahidim olsun, bir son yazılacaksa bile kalemi tutan el ben olacağım. Her gece dua edin suç ortaklarım. Bana bir yol göstersin diye Tanrı'ya yalvarın. Aksi halde herkesin canı yanacak.
Hepinizin.

BİR ÖLÜMLE BAŞLADI OYUNCAK MÜZESİ'NİN KARANLIĞI. YİTİP GİDEN HATIRALARIN GÖLGESİNDE BU KASABA BİR OYUNCAK MEZARLIĞI'NA DÖNÜŞTÜĞÜNDE, AHLARIN VE ACILARIN DEHŞETİYLE MAHŞER YERİNE DÖNÜŞTÜ. ŞÜPHESİZ Kİ RAVEBELG KASABASI'NIN YAŞAYACAĞI VAHŞET, GELECEK NESİLLERİN KANLI MİRASI OLACAKTI.
Not: Yetişkin okurlar içindir.