Oyunbozan

Nilüfer Benal, Oyunbozan'da 90'lı yılların kaotik, pusluortamında genç olanları, '68'li anne babalardan, '78'li abla veabilerden günümüze uzanan dolambaçlı yollarda rotasız, pusulasızbırakılmış, yok sayılmış, hep bir eksik kalmışlık hissi ile ne tam neyarım olabilmiş bir kuşağı anlatıyor.Herkesi ışığının etrafında toplayan, apansız gidişiyle dostlarınıateşe durmuş mısır taneleri gibi dört bir yana saçan Yeşim,ardında kalanlara upuzun, sancılı bir tarihin hesap defterinibırakıyor. Sayfalardan daha iyi, özgür ve adil bir dünyahayalleri, okul kapılarının geçit vermediği direnişler, küçükyaşta gelecekleri çalınan "Manisalı Gençler," hiç eksilmeyeceksanılan arkadaşlıklar, gönülçelen âşıklar, sonsuz özleyişler,ondurulamayan ne varsa taşıyor. "İlkgençlik ne güzel bir çağdır değil mi Pelin? Bir romanınönsözü gibi... Kitabın içeriğinden az çok fikir sahibi olduğumuz ancak olay örgüsünü sabırsızlıkla öğrenmek, son sayfalara bir an önce gelmek istediğimiz yıllar… Elimizde kitaplar, kulağımızdawalkman, yüreğimizde isyan… Ömrün en atılgan, en hesapsız, en samimi zamanları…".