Ölüm Portresi Seti

ÖLÜM PORTRESİ 1"Ben sığ denizleri bilmem, boğulmayacağım sulara dalmam.Göğsünü yakmıyorsa sevgiyi aşktan saymam.""Onunla aynı masaya otururduk. Aynı sofrada yemek yerdik. Aynı evde dolaşırdık. Aynı şehirde, aynı semtte yaşardık. Fakat hiçbir zaman aynı dünyaya ait olamamıştık.Karşısına oturup bakışlarımı üzerinde arsızca gezdirdiğimde bile gözleri gözlerime değmezdi. Sanki içinde boğulacağım o mavi gözlerine bir kere daha bakarsam kaybolurmuşum gibi kaçırırdı benden.Yine de onu severdim.Her şeye rağmen.Çünkü kalbimdeki karadeliğin içinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu. Atlas Katrivas'a duyduğum çekim bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi.Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım. Göğsümde hissettiğim öfkeye, onun için aldığım nefese, kalbime sığmayan nefrete bile sıkı sıkı bağlıydım.O ise...Atlas'tı işte.""Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun.Biz ikimiz, o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık, kabullenmiyorsun.Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin, fark etmiyorsun.İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim, sen acıyı hiç tanımıyorsun."ÖLÜM PORTRESİ 2Okyanusun karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan öğrenemezsin.Hera Yarkan ve Atlas Katrivas. İsimlerimiz gazete kâğıtlarında yıllarca anılır, hakkımızdaki her gerçek birer birer kaleme alınırdı. Önümdeki deftere karaladığım güçsüz hayallerde bile biz herhangi birisi olmazdık. Onunla aynı masaya oturduk, aynı evi paylaştık.Geleceğimi, geçmişimi birlikte kurduk fakat hiçbir zaman hayal ettiğimiz o hayata sahip olamadık.Karşısına oturup uzun uzun kazanacağımızdan bahsederken bile bir yanım onu terk edeceğim gerçeğiyle yüzleşirdi. Sanki gözlerime bakarsa bütün bu savaştan vazgeçip gidermiş gibi utanır, gözlerini kaçırırdı benden.Bir felaketin içindeydik. Fakat ben…Yine de onu severdim.Her şeye rağmen.Çünkü kalbimdeki kara deliğin içerisinde yok olduğunu hissetmediğim tek duygu buydu. Atlas'a karşı duyduğum sevgi bana yaşadığımı ve hâlâ var olduğumu hissettirirdi.Ben onun açtığı yaraya bile sadıktım. Göğsümde h...