Ne Zaman Kaybettik

Elif gibi...Elif gibi olunmalıYokluk aynasında makes,Bir başınayken de sese,Dostunu, arkadaşını,Sese bürüyen bir nefes..Elif gibi olunmalıNe eğilen, ne bükülen,Sözlerinde özü gizli,Yiğit, vakur ve izzetliBoynu yalnız Rabb'e bükük,Çaresizce kırık, dökük,Her durumda razı hükme,Münzevi, sade, azade...Elif gibi olunmalıOk, mızrak gibi dosdoğru,Kalem misali yazmalıHak, adalet, hakikatiKılıç misali kesmeli,Zulümleri, esareti...Elif gibi olunmalıYanmalı içten, derinden,Dumanını göstermeden,Aydınlatmalı alemi,Damla damla erimeli,Aynı gözyaşları gibi...Sonra düşmeli toprağa,Can vermek için tohuma,Gökler selama durmalı,Yeniden varoluşlara...Elif gibi olunmalıSonu gelmez yolculukta,Haber almalı ezelden,Ebede almalı ezelden,Yola hükmedene arif,Yalın ve sade bir çizgi,Sessiz bir durak olmalı...Elif gibi olunmalıCemal-i Rahman'a meftun,O'ndan gayrisine ağyar,Yar'a hizmetkar olmalı,Arıtıp her zerresini,Sevdasına yar kılmalı,Tepeden tırnağa insan,Baştanbaşa aşk olmalı...- Ahmet Kağan Karabulut