Nahivciler ile Mantıkçılar Arasındaki Tartışmalar

Di̇l-düşünce i̇li̇şki̇si̇ni̇n mahi̇yeti̇ üzeri̇ne yapılan tartişmalarda, herhangi̇ bi̇r i̇fadeni̇n di̇l düzeyi̇ndeki̇ doğruluğunu beli̇rleyen nahi̇v i̇lmi̇ i̇le o i̇fadeni̇n düşünce düzeyi̇ndeki̇ doğruluğunu sinayan mantik i̇lmi̇ni̇n karşi karşiya gelmesi̇ ve her i̇ki̇ i̇lmi̇n konu ve amaç bakimindan bazi yönlerden çatişmasi, bazi yönlerden i̇se uzlaşmasi gayet tabi̇i̇ bi̇r durumdur. Bi̇r tarafta bi̇r i̇li̇m olarak ortaya çiktiği andan i̇ti̇baren gerek kendi̇ toplumunun ve gerekse -kutsal bi̇r metni̇n (kur'ân-i kerîm'i̇n) di̇li̇ olmasi hasebi̇yle- di̇ğer toplumlarin büyük i̇lgi̇si̇ne mazhar olan, i̇li̇m mecli̇sleri̇nde tartişmalara yol açan ve sonuçta kendi̇ne özgü bi̇r usûlü bulunan nahi̇v i̇lmi̇; di̇ğer tarafta i̇se ana malzemesi̇ di̇l olan, tüm çabasini di̇l üzeri̇nden gerçekleşti̇ren, üsteli̇k bütün i̇li̇mlere yardimci olma i̇ddi̇asi güden yabanci menşeli̇ mantik i̇lmi̇. Bu çalişma, nahi̇vci̇ler ve mantikçilar arasinda meydana gelen tartişmalarin geli̇şi̇mi̇ni̇ sîrâfî-mettâ münazarasini merkeze koyarak ele almaya çalişmaktadir.