Mirasın Çağrısı

Önerdiğimiz bu yaşam modeli, aslında ne yeni bir icat ne de uzak bir ütopyadır. Tam aksine, ta ki bir-iki nesil öncesine kadar bu topraklarda yaşayan insanların asırlardır sürdürdüğü, doğayla, toprakla ve birbirleriyle uyum içinde yaşamanın kadim bir yöntemidir.
Dedelerimizin, ninelerimizin soluduğu hava, içtiği su, ektiği tohum ve inşa ettiği evler; bugün özlemini duyduğumuz pek çok değeri zaten barındırıyordu. Onlar, apartmanların beton yığınları arasında değil; toprağa temas eden, bahçeli, avlulu, komşusuyla selamlaşılabilen müstakil evlerde yaşıyordu. Onlar, hazır gıdalara değil; kendi yetiştirdikleri sebzelere, kendi yoğurtlarına, kendi ekmeklerine güveniyordu. Onlar, büyük şehirlerin sunduğu yalnızlığı değil; mahalle dayanışmasını, komşuyu, akrabalık bağlarını biliyordu.