Mevlana Neş’esinden Serpintiler

Yitirdim kendimi, nerde arayımHer nereye varsam yüzü karayımKimin kapısını çalıp durayımBaşka kapı mı var ey Rabbi HudâNereye uzansam elim ermiyorNereye baktımsa gözüm görmüyorFeryâdıma kimse cevap vermiyorNiyazlarım Arş’tan akseden sadâZulmet kalbe girdi bir türlü gitmezDışardaki ışık kalbi ışıtmazSenden başka kimse sesim işitmezN’olur sen de beni eyleme fedâBeynimin damında davul çalıyorKalbe hançer gibi sancı salıyorFakir mahrum, mahcup sana geliyorReddeyleme bu kul, kapında gedâAkan tatlı sudan içen çok olurZengin sofrasında fakîr tok olurBir damla ümîdim varsa yok olurEyler isen beni lûtfundan cüdâSenin ırmağında su eksik olmazAşkına düşenler hiç mahrum kalmazBu kul, aslâ başka bir kapı çalmazSana döndüm, gayra eyledim vedâ