Maviyengeç Ağıdı

Behram’ın ‘şiirözü’ diye nitelediği bu yapıtlar bilinen sanat / edebiyat türlerinin hiçbirine benzemiyor. Yazar, en özgün şiirlerinin arkasındaki duygu / gözlem / bilgi birikiminin öykülerini çocuklar ve yetişkinlere masal diliyle anlatıyor. Anlatılanlar ressam Bayram Gümüş’ün renkleriyle bezeli. Öyküleri anlatılan şiirlerin de yer aldığı bu kitaplardaki ‘bilgi notlu görseller’ yapıtların bütünlüğü içinde ayrı bir önem taşıyor. Bilgiler düşgücü harmanına bilimsel kaynaklarından derlenmiştir. Bu ‘bilgi notları’ hem somut gerçeklikle, hem yapıtın omurgası olan şiirle, söylem / gözlem / yorum bütünlüğü içindedir. Bu yapıtlardaki hayat yorumu, çocuk / doğa / yetişkin üçgeni temelinde, çocuk ve doğanın birbiri içinde akışına dönüktür. Bu akış arıdır, durudur, haklıdır, mazlum ve güçlüdür. Bu akışın bulanma nedenleri, bir canlı türü olan ‘çocukluğunu yitirmiş yetişkin insan’da gizlidir: savaşlar ve doğa katliamı; talan, sömürü, doymazlık ve kar hırsı; zulüm, işkence, maske, sahtekârlık... gibi. İnsanlığı hayat, çocuklar ve doğanın safına çağıran bu yapıtlar, hayata sevinç, insana tutku, doğaya sevgi taşıyan çocuk / yetişkin her yaştan herkesin sesidir. Şiirin öz itibariyle düş, duygu, bilgi, sezgi, kültür definesi olduğunu gösteren şiirözü yapıtlarıyla Behram, okura yepyeni bir türle, yepyeni bir zenginlik sunuyor.