Lokman

Bu Sergi, "matbaa" odaklı bir çalışma çerçevesinde o matbaanın varedicisi olan insanı, Lokman'ı eksen alarak yaratılmış ve yaratılmakta olan bir "dünya"nın gerçek malzemelerini içeriyor. O Dünyayı sergi mekanında yeniden kuruyor.Serginin öznesi, matbaayı kurarken böyle bir dünyayı da kuran kişi. "Lokman:" Onun matbaa ile birlikte ve içiçe kurduğu dünya, ya da o kişinin bir matbaa çevresinde amaçlayarak / amaçlamayarak biriktirdiği dünya.Onun okudukları, baktıkları, konuştukları, anlattıkları, yaptıkları, denedikleri, tasarladıkları, ürettikler, çiçekleri, balıkları, her türden nesneleri… Eski kitaplardan kendi gerçekleştirdiği basılı malzemeye, oradan sukabaklarına, vitrin mankenlerine kadar tek başına ve birlikte anlamı sorgulanabilir herşey…Veya ancak onları bir araya getiren özne bağlamında düşünülürse anlamlı olan karmaşık ve çelişik bir birikim.İşte o dünyanın tüm malzemeleri kendi mekanlarından çıkıyor ve bu sergi mekanında, alıştıkları, yabancılık çekmeyecekleri bir şekilde tekrar biraraya geliyor.Serginin adı var, öznesi var, ama sanatçısı yok. Sergilenenler birbirleriyle nedensellik ilişkisi kurmayan ya da kuramayan "şey"ler yığını… Bu bir üretim atmosferi yolculuğu. Sessizce aralanan bir kapıdan sürekli değişim içinde olduğunu hissettiren bir kargaşaya bakış. Görünmeyen, ama tüm varlığı ve nesneleriyle orada olan; hem sergiyi, hem de serginin temsil ettiği ortamı belirleyen kişinin üretim üssüne kısa bir ziyaret. Onun ilgi alanlarını ve zamanını nasıl kullandığını görebileceğimiz devasa boyutlu boyutlu ama sadece tek kare bir fotoğraf. Herhangi bir soruya cevap vermeyen, kaldı ki böyle bir soru da sormayan, dolayısıyla cevap da aramayan, eğer başarabilirse belki yeni sorulara yol açan, o kişinin ürünlerinin değil de onun dünyasının sergilendiği bir düzenleme.Etkilenme, etkileme, peşine düşme, araştırma, dağıtma ve toplama, yok etme ve üretme. Bakınca görüneler bunlar. Bir arkeolojik kazı, bir otopsi, bir teşhir…Sergi fikri ve sergileme hali Bülent Erkmen'e...