Kırılgan Umut

Türkiye, sonuncusu 1989'daki Büyük Göç olmak üzere, kuruluşundanberi Balkanlar'dan "anayurda" gelmiş yüz binlerce göçmene de, bugöçler üzerine yazılmış kitaplara da aşina. Ancak zorunlu göçlerin,mübadelelerin aksine, '90'lardan itibaren Türkiye bireysel "soydaş"göçlerine de sahne olmaya başladı. Bu yeni "soydaş"lar, öncekilerdençok farklı hukuki ve sosyal koşullarla ülke değiştirdiler; toplu göçünsağladığı imkânlardan faydalanamadılar ve hemen tüm göçmenlergibi, güvencesiz çalışma koşulları ve kayıt dışı ekonominin yarattığısömürüye maruz kaldılar.Onların dirayetini artıran bir ayrıcalıklarıvardı: Başka ülkelerden gelen, değişik etnik kökenlere sahipgöçmenlerin aksine, Türk hukuk sisteminin onlara Türklük üstündentanıdığı bir hakka, vatandaşlık alma umuduna sahip olmaları. Bu,günlük hayat içinde tekrar tekrar kanıtlamaları gereken Türk veMüslüman kimliklerini öne çıkardıkları, pratikte diğer göçmenlerinçektiği birçok sıkıntıyı paylaştıkları ama yine de kendilerini onlardanfarklı -hatta üstün- gördükleri bir süreç yarattı.Ayşe Parla, KırılganUmut'ta tam da bu süreci mercek altına alıyor. Doğu Bloku'nunçöküşünden sonra, ekonomik sebeplerle Türkiye'ye göç etmeyiseçen Bulgaristanlı göçmenlerin deneyimlerini yansıtan Parla, onlarınmakbullük hiyerarşisi içindeki yerine bakıyor ve devletin bu hiyerarşiyivar eden kriterlerine dikkatimizi çekiyor. Umudun ve güvencesizliğinontolojisine eğilirken göçmenlerin kendi sesine, sözüne yer verenKırılgan Umut, hem farklı göçmenlik kategorileri hem de aidiyet hissiüstüne düşünmek için yeni bir zemin, incelikli bir bakış açısı sunuyor