Kavuşma

Eski bir şarkı olurken fonda do,Eser gelir bazen delice bir si.Tesadüfler, art arda dizilirken,Camdan cama bitiverir çiçekler. Belki de sen, hayatımın ezgisi;Doğru bildiklerimiz aslında ne ki?Sahnede devleşen iki oyuncu gibi,Hep sahtesiyle işlenmekte gülüşler. Belki de ben, son gününde dünyanınDepremler, salgınlar, yangınlar olurkenAksam diye düşünürüm sana doğru,Birer birer dökülse içimde birikenler.