Kafka'yı Yakmak

Kafka'yı Yakmak, insanın kendi zihniyle, geçmişiyle ve korkularıyla kurduğu görünmez ilişkilere bakan öykülerden oluşuyor. Özlem Güzelharcan, gündelik hayatın sıradan görünen anlarını derin bir iç dünyaya açılan kapıya dönüştürüyor. Bu öykülerde hafıza, kayıp, kimlik ve yalnızlık iç içe geçerken karakterler bazen bir çocukluk hatırasının, bazen bir korkunun, bazen de tek bir kelimenin peşinden yürüyerek kendi iç kuyularına inerler.
Yazar bu öyküleri kaleme alırken aslında tek bir sorunun etrafında dolaşır: İnsan kendi zihninden gerçekten kaçabilir mi? Çocukluk anılarından panik ataklara, kaybolan komşuluklardan zihnin karanlık koridorlarına kadar uzanan bu metinlerde, sıradan görünen hayatların içindeki görünmez çatlakları anlatmaya yönelir. Çünkü bazen bir battaniye, bir radyo sesi ya da bir uçak yolculuğu insanın bütün geçmişini geri çağırabilir.
Güzelharcan bir yandan bireyin ruhsal kırılganlıklarını incelerken öte yandan toplumsal hafızanın silinen katmanlarını da görünür kılar. Madam Eleni'nin mutfağındaki tarçın kokusundan bir uçak yolculuğunda yükselen kaygıya kadar uzanan geniş bir anlatı alanında, insanın hatırlama ve unutma arasında gidip gelen ruh halini sade ama güçlü bir dille kurar.
Bu kitapta karşılaşılan karakterler kahraman değildir. Onlar yalnızca hatırlamaya çalışan, unutmakla mücadele eden, bazen korkularına yenilen ama yine de kendi hikâyelerini anlamaya çalışan insanlardır.
Kafka'yı yakmak mümkün müdür? Belki de asıl soru şudur: İnsan içindeki Kafka'yı gerçekten susturabilir mi?
Bu öyküler, insan ruhunun karanlık koridorlarında dolaşırken hafızanın, merakın ve anlatmanın iyileştirici gücünü hatırlatan metinlerdir. Her biri okuru kendi içindeki gölgeyle yüzleşmeye davet eder.