Kadın

Zaten bir kırık kalbim varÇiçek gibi topraktan koparılmış Dokunmayın bedenime artık kaybettim Duygularımı hiçe sayan düzeninizin yedi ceddineBüsbütün parçalanmış her hücrem Ne anlayan var, ne de dinleyen Yollarda kanlı revan cansızımÖrfünüzün, adetlerinizin gelmişine geçmişine Aynalara bakan mosmor yüzümSabahlarım hep karanlıkBuruk bırakılmış umutlarım hepKadını hor gören fikrinizin, ruhunuzun içineKaderim değildir sizinle yaşamak Sizin kulunuz değilim, olmayacağım Bir kuş gibi özgürüm ve bir ağaç gibi yaprak açarımYıkamayacaksınız beni, ben bir Kadınım