Işıklar Kırmızıydı

AHMET ÖZER'DEN BİR DENEME: IŞIKLAR KIRMIZIYDI!İnsan çevresiyle vardır. Edebiyat çevresi de öyle… Bir yazar ya da şair, durduğu ve baktığı yeri konumlandırırken koordinatlarını iyi bilmek zorundadır. İşte Ahmet Özer bunlardan biridir. Kıyı'da "Atardamar"la başlattığı vefa yürüyüşünün Sarmal Çevrim'de aralıksız devam ettiğini belirtelim. (Yine bu arada edebiyat kamuoyuna yeterince yansımayan, yakın zaman önce yitirdiğimiz şair Timuçin Özyürekli'nin anısına, Özge Sönmez ve Hasan Hüseyin Yalvaç'la birlikte derledikleri Özyürekli hakkındaki yazılardan oluşan "Merhaba Yaşamak/Timuçin Özyürekli Kitabı"nın vefaya yönelik çok önemli bir çalışma olduğunu söyleyelim) Onun Trabzon'dan başlayarak yaptıkları ciddi bir arayışın; üstüne üstlük vefanın ve her koşulda öne çıkan vicdani kararlılığın ürünüdür. Şairliği ve dergiciliği ile ışıyan bir aydınlığın zamanla ufuk ötesine yoksayacak kadar çemberini büyütmesi çok az edebiyatçıya özgü bir özelliktir. Bu tür arayışlar, zamanla -geçmiş gelecek bağlamında- ayrıntılı kaynaklar ulaştıran bir kütüphaneye dönüşebilir. Her şeyden önce "nisyan ile malul" bir kuşağın belleğindeki boşlukları doldurabilir."Yaşamın Şiir Yüzü, Yazına Anlam Katanlar ve Kitaplardan Işıldayan Emek" adlarıyla üç bölümden oluşan Işıklar Kırmızıydı* kitabı içtenlikli denemeler sunuyor bize. Şiirle içli dışlı olan ilk bölümden sonra, Dursun Akçam, Bilsen Başaran, Vecihi Timuroğlu, Eğitimci-Çevirmen Aliye Aşurbaylı, Subutay Hikmet, Doktor Babo, Osman Bolulu, Zeynep Aliye ve Cahit Külebi'ye ilişkin yazılar var. Dikkat edilirse, burada ölülerle dirilerin iç içe geçtiğini görürsünüz. Ahmet Özer'in olmazsa olmazıdır birleşim. Çünkü kalıcı olan o insanların erdemlerinden ışıldayan değerlerin bir araya getirilmesidir ona göre. "Kitaplardan Işıldayan Emek" adlı üçüncü bölüme gelindiğinde, Metin Altıok, H. Recai Atalay, Ali Püsüküllüoğlu, Hilal Karahan, Oktay Akbal, Hüseyin Atabaş, Celal Gürlek, Mustafa Duman, Hamit Kalyoncu, Özcan Temel, Oğuz Tümbaş, Ertuğrul Özüaydın, Aşık ...