İnsanlığın Yoksulluğu

İnsanlık, tarih sahnesine çıktığından bu yana çok boyutlu bir bunalım yaşamaktadır. Hiçbir ülke, sosyal yapı veya medeniyet alanı, bu bunalım ve anarşiden muaf değildir ve farklı derece ve yoğunluklarda da olsa, her ülkenin kendine has sorunlar yumağı dikkat çekmektedir. Başka bir deyişle, sorunlar hem ulusal, hem evrensel kaynaklıdır. Bu iki kaynak sürekli etkileşim halindedir. İşin ilginç tarafı kitlelerin çoğunluğunun pek de bu sorunların bilincinde olmadığıdır.İmrenilen zengin, çağdaş, insan hakları ve demokrasi uygulamlarında en gelişmiş seviyede bulunan ‘Batı medeniyeti’ de sanıldığından çok daha derin sorunlar yaşamaktadır. Bilhassa insani-toplumsal-ahlaki ve epistemik gelişmişlik düzeyi açısından. Doğrusu her gün artarak dallanıp budaklanan ve biçim değiştiren sorunlar, ne maddi yoksulluktan, ne ülke zenginliklerinin adaletsiz dağılımından, ne hakların çiğnenmesinden ve eşitsizlikten, ne de genel sömürüden kaynaklanmaktadır. Bu sorunun kaynağı insanların genelinde başgösteren ruhsal, veya tinsel yoksulluktur.Tarih’e göz gezdirdiğimizde, ahlak-erdem: ‘arete’ ve teknik beceri, bilgi ve bilgelik bakımından en olumlu, en ebedi, kalıcı, en yararlı buluşlar ve çareler ‘yaratıcı, aktöresel azınlığın’ eseridir. Kitlelerin elbette tümünün değil ama çoğunluğunun yemek, içmek, uyumak, çoğalmak, eğlenmek, yakınmak, hak ettiğinden fazlasını istemek, amiyane ve gelip geçici nesnelere odaklanmak, servet elde etme ihtirasıyla mücadele etmek dışında yaratıcı bir uğraşısı yoktur ve yüksek kültür ve medeniyete katkısı yok denecek kadar azdır. Dünyamız, erdem, bilgi ve ahlaken üstün şahsiyetlerin yokluğu yüzünden sözde politikacıların, siyasi şarlatanların, sahte elitlerin, muhteris ve doyumsuz finansal kurumların sultası altındadır.Aslına bakarsak, yaratıcı zeka ve yüksek ahlak sahibi dehalar yokdeğildir fakat dünya ölçeğinde, mevcut ve egemen siyasi kültür, dünya görüşü, fosilleşmiş sağ ve sol ideolojiler, bir de ulusların şahsiyetsiz, felsefesiz, tüketimci ve nemelazımcı kal...