İnsan Ey İnsan

insanın alacakaranlığında kanat çırpıyor"minerva'nın baykuşu"zirveyle çukur ayrışıyoregemenler ve egemen oldukları teknokratların dünyasıyoksul ve yoksun milyarların dışına çıkıyorkapanıyorlar kendi lüks ve konforlu sitelerineyüksek duvarlarını da yine yoksul ve yoksun olanlarkoruyor son model silahlarlaoralardan silikon vadilerinden yönettikleripek yeni pek modern ve masum algoritmalarıylaçoktan ele geçirdiler aklımızı fikrimizibilimcilerse buldukları ve bulacakları ile şaşkınkapılıp gittikleri quantum âlemindemutludurlar umudumuz onlarda deniyor yane yöne dönecek rüzgârın gülü bilmiyoruz ki dahabildiğimiz parçaların karmaşık dünyasındabütüne doğru parçaların parça olmaktan çıktığızamanın uzamın içinde eylemin deviniminta kendisine doğru uçuyoruzuçuyoruz çünkü en iyisi hayatın kendisidirdönüp dursun o zaman minerva'nın bilge baykuşu da