İatro’nun Günlüğü 2

11 Eylül Gecesi
Bir hiçliğe demir atmıştık seninle
Işıklarımız sönüktü pusulamız bozuk bir kere bir olalım demiştim tek yürek tek bedende birleşerek
Bey mahallesinin arka sokaklarındaydık
Nefeslerimizde bir anason kokusu ve gülücüklerimizin arkasında nihavent makamından kanayan fitil işlemez bir şiş yarasıydı hüzün
Yağmur arabesk bir melodiydi bu saatlerde içimize işleyen
Sen siyanür buharı gibi dolaşıyordun içimde
Yasaklanmış afişler gibiydi yüzün
Bir tek ben görüyordum seni
Gecelerden ise 11 eylül gecesi