Hicran

Melek yüzlüm mektubunu okudumHasretin içimde yanan kor diyorHece hece her harfini dokudum Ayrılığın düğüm düğüm zor diyorTitrek ellerinle süzgün gözlerinAlev aldı canevimde sözlerinBaşucumda esen nefesin derinZaman örmüş aramıza sur diyorGece kafa tutmuş gelen güne deHasret nöbet almış köhne düne deKağıt duman sarmış kalem yine deHer satırda ara beni sor diyorHâla sesin durur kulaklarımda Sular akmaz oldu bulaklarımdaBaygın bakışların saç aklarımdaEğlenirken kaçır beni yor diyorKoskoca dünyada biziz karışıkGündüzlere dargın çıkmıyor ışıkKurtlarla kuzular bile barışıkBeni yâd ellerde koma hor diyorYükledin sırtıma onca kederi Çürüdü etlerim delindi deriMet-cezir misali gurbet hederiYâd edip gönlümü kırma yâr diyorSon sözlerin sayfa sayfa, dağ gibiTerk edilmiş çocuk, mera, bağ gibiTufana uğramış körpe, çağ gibiAllı turnam kopar beni sar diyorGörsen tanımazsın ben kimim neyimDökülmüş yapragım kuru gövdeyimKan endi gözüme daha ne deyimArzu halin ifadesi mor diyor