Günlük, Anılar ve Mektuplar

Bu kitap öğretmen, anne, eş, arkadaş ve her zaman devrimci Sabriye Çağırıcı'nın, günlükleri, mektupları ve hakkında yazılmış yazılardan oluşuyor.Sabriye Çağırıcı yaşamı boyunca Akhisar Töb-Der Şube Başkanlığı yapmış, Eğit-Der kuruluş çalışmalarına katılmış, Kdz. Ereğli'de öğretmenlik yaptığı sırada İnsan Hakları Derneği'nin kuruluşuna emek vermiş, Eğit-Sen ve Eğitim-İş'in birleşme süreçlerine aktif olarak katılmıştı. Yaşamının son yılları, 1996 yılında yakalandığı akciğer kanserine karşı mücadele ile geçen Çağırıcı, 16 Haziran 2000 yılında aramızdan ayrıldı.- Vecihi Timuroğlu'nun önsözünden"Sabriye, tüm yaşamında, yaşamla boy ölçüşmeyi, faşist düşüncelerle savaşım cesaretini anlığında ve eyleminde göstermiş bir yoldaşımızdır. Onu anlatırken, geçmiş zaman kiplerini kullanmak istemiyorum. Ne ki, kimi zaman, zorunlu olarak kullandım bu kipleri. Ancak, Sabriye her zaman bizimle birlikte savaşan, acımıza, kıvancımıza ortak olan biri olarak kalacaktır. Onu anlatanlar, geniş zaman kipi kullanmak zorundadır. O, kanserle de, bu cesaretiyle savaştı. Elinizdeki kitabı okuduğunuzda, onun hakkında doğru düşündüğümü göreceksiniz. O, yaşamın anlamını sömürüye karşı savaşım olarak algılardı. Bize kalıtı, işte budur."- Oğlu Ural Çağırıcı'nın Önsöz'ünden..."(...) Onun özellikle kendi kuşağına karşı sorumluluğunun bir sonucudur elinizdeki bu kitap. Mücadelenin yükselişi ile kişisel bencilliğini kırıp ruhunu/bilincini özgürleştirmiş, insanca yaşamanın, karşılıksız dayanışmanın tadına varmış bir kuşağın, en çalışkan üyelerindendi o. (...) Darbe sonrası, o kocaman çevremiz, bir anda bir avuç çok yakın dosta indi. İnsanlar korkuyla sindiler. O dönemin koşulları anneme, Türk solunun sekter dar kalıplarını kırdırdı. Hangi örgütten, ne düzeyde olursa olsun, dayanışmayı hak etmiş, dost olunabilecek kozmopolit bir çevre ördü kendisine. Bu çevreyi koruyup gözeterek, kendisini var edebilmeyi sürdürdü ve onca "örgütlü" çevreden farklı olarak, hatta tam tersine, o yenilmemeyi birey olarak başardı....