Gün Işığım

Veda…Titrek bir sesimKalem tutan, lakin uyuşan parmaklarımDamla damla gözlerimde birikmiş damlalarGözlerimi kapatsam düşecekKafamın içinde bir otogarUğultular, vedalarCan yakan vedalarKesilen nefesimSıkarmışçasına düğüm düğümElimde fotoğrafınİlk gün çekildiğimiz fotoğrafınNedense ilk gün değil de son gün geliyor aklımaBeni o gürültünün, o kalabalığın içinde yapayalnız bıraktığın gün!Beni, dağ gibi beni, arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi ağlattığın gün!Veda günü…Dizlerim yerde, ellerim boğazımda düğüm düğüm nefesimi kesmek istediğim gün!Çok şey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemediğim gün!Köşe bucak kaçtığım