Gülizar

Candan UsandımSızlar ya insanın bazen yüreğiVuslattır her aşkın elbet gereğiTitriyor ya bazen arşın direğiÇektiğim çileli günden usandımMevla’nın verdiği candan usandımAcıların çoğu azı değişmezÖmrümün baharı yazı değişmezNe yapsam ne etsem yazı değişmezAcılarla geçen andan usandımMevla’nın verdiği candan usandımÖmürden gün gider matem basıyorİnsan kaderine bile küsüyorBaşımda amansız bir yel esiyorMenzile yaklaşan benden usandımMevla’nın verdiği candan usandım