Fıkh-ı Ekber Şerhi Şerefü’l-Akide

Şerefü'l-Akide, Müstakimzade Süleyman Sadeddin Efendi (1719-1788) tarafından İmam-ı Azam hazretlerinin Fıkh-ı-Ekber isimli akaid kitabına yapılmış bir şerhtir.Bu kitap, Şerefü'l-Akide dışında Süleyman Sadeddin Efendi'ye ait dört risaleyi de bir araya getirmektedir. Bunlar sırasıyla Birgivi'nin Bir Sözünün Şerhi,Külli ve Cüz'i İrade Risalesi, Şanlı Anne-Babaya Dair, Esma-i Hüsnaıya Dair Risale.Bunlardan ilki Birgivinin Bir Sözünün Şerhi'dir. Meşhur Osmanlı dönemi tasavvuf ehlinden olan alim Muhammed Birgivi'nin (v. 981/1573) bir risalesinde tecdid-i iman bahsinde yazdığı "Eğer benden küfür ve hata sadır olduysa tevbe ettim" ibaresinde "Bazı sade diller, şek vardır diye hatadan korkup" işin hakikatinden sual etmeleri üzerine Müstakimzade bu makaleyi yazmıştır.İkincisi: Külli ve Cüz'i İrade Risalesi olup bu risalede, külli-cüz'i irade, kaza ve kader gibi konulara geniş bir şekilde yer verilmiştir.Üçüncüsü: Şanlı Anne-Babaya Dair isimli risale olup İmam-ı Azam'ın Fıkh-ı-Ekber'inde geçen Peygamberimizin anne ve babası ile ilgili bir ibareye dair açıklamaları ihtiva etmektedir.Dördüncüsü: Esma-i Hüsna'ya Dair Risale olup kelam ilmi erbabı ve mutasavvıfların "Hak Teala'nın isimleri tevkifi, yani şeriate mi bağlıdır yoksa kıyas edilerek, yani akli delillerle de belirlenebilir mi ve Hak'tan bahsederken o isimler kullanılabilir mi?" sorusu üzerinde durmaktadır.