Eflatun Üzeri Mor

Uyumaz İstanbulSabahtan akşamaAkşamdan sabahaArşın arşın bir insan sürüsüGeçimdendir sebep, dolaşırken sokaklardaKimi ayık, kimi ayrıkKimi üzgün, kimi süzgünBilmem hangi gündüzün ağırlığı bitmeden dahaBir de gece ağırlığını katar yaşamaGün boyu tepilmekten terlemiş asfaltGece tekmiği daha hafifAnılar soğumadan doğan güneşKaranlığa soğumadan doğan güneşKaranlığa erken vedaAl sana! uykusuz bir İstanbul gecesi dahaNe denizi durur, ne yaşam değirmeni?Deniz kükrer, köpürür öfkeliDeğirmen öğütürken başak misali biziKancık hangimiz, hala düşünürken benSigaramın dumanında sabahlarİstanbul benimle sabahlar...Aklım karışık,Sen benden karışıkAnladım on milyonluk da yüreğinKimi kime hasret koymak ki niyetin?Bugün, dün ya da yarınGeldiğim yer ezeli...Gideceğim yer ebediÇok oldu uyku terk edeli beniBeni bu şehir,Seni de bu uykusuzluk bitirecek gibi!