Dokunma Ki; Aşk İncinmesin!

Bu ikinci kitabımızda yaşadığımız değil, "Maruz Bırakıldığımız hayatı her anlamda tahlil ve tetkik etmeye çalıştık. Sayfalar arasında her okurun mutlaka gönlüne dokunacak satırlar bulmasını canı gönülden ümit ederim. Zaman zaman bu "Maruz Kaldığımız Hayat" bizleri incitir, gönlümüzü kırar. Ancak şu hakikati unutmamalı; gönül yaralarımız, kırgınlıklarımız aslında bizi insan yapan, bizleri insan kılan en mukaddes öğretmenlerimizmiş. İnsan en çok incindiği yerden iyileşmeye, kırılıp döküldüğü yerden toparlanmaya başlıyormuş. Bu defa çok daha sağlıklı ve çok daha muhkem.

Ne diyordu Nietzche; "Beni öldürmeyen acı güçlendirir."

Evet, kıymetli kardeşlerim bizi öldürmeyen acılarımız güçlendirmek için varmış. Yapmamız gereken tek şey acıdan geçmeyi öğrenmek. Tecrübe ettiğinde bağışıklık kazanıyor insan. Sonra o acı dönüşüyor, mahiyet değiştiriyor hayatlarımıza bilgelik ve hikmet katıyor. İşte bu elinize almış olduğunuz kitap hepimize Tolstoy'un seslendiği yerden ve seslendiği tonla sesleniyor; "Acıyı hissediyorsanız canlısınız, başkalarının acısını hissediyorsanız insansınız!"

Hepimiz acı çekiyoruz. Bilgeliği, hikmeti ve insanlığı tekrar hatırlamak için çabalıyoruz.

Bugün üzerlerimize düşen güzel bir sabırla birlikte hiç tüketilemeyecek bir gayrettir.

Tevfik ve takdir sadece Allah'tan...