Deniz Ben Mavi Sen

Az sonra okumaya başlayacağınız satırlar, Deniz'in iç konuşmalarıdır, Deniz'in iç yolculuğu da diyebiliriz buna… Zaman ve mekândan azade yolculuktur onunkisi.... O kendi yolculuğuna eşlik etmek isteyenlere de bilet taşır sol cebinde… Gidişler ve geri dönüşlerin öyküsüdür aslında anlattıkları… Yolu yarılamanın verdiği bilgelikle ve yolu yürümenin getirdiği tatlı yorgunluklarla anlatır olanı biteni.. Bin yıllardır yanıbaşınızdaki milyarlarca insan "O"dur. O milyarlarcadır… "Anlatılan senin hikayendir" diyen bilge gibidir tavrı, "gözümüze sokmadan" anlatır hikayesini… Neler var yazdıklarında? Ölüm ve yaşam… Zıtlıkların birliğinde sorgular bu kavramları.. Ve en çok da sevgi, kendini vareden sevgi; koşulsuz ve bir tutum halinde sevgi… Hem öyle insanlarla da sınırlı değil; dilsiz ağaçların, yuvasız kedilerin ve dalsız kuşların da sevgisi.. Dedim ya bir tutum halinde sevgi.. Daktilo vuruşlarıyla yazılmış aşkların, klavye çağında yaşam bulmasıdır, onun hikayesi.. Aşkı haykırmanın verdiği çocuksu utangaçlık gözünüze çarpar bir telgrafhanede.. Şimdilerde koleksiyoncularda aradığımız jetonlara saklamıştır aşklarını… Gönderilmeyen ya da gönderilip sahibini bulamamış mektuplar onun hikayesidir aslında… Kökleri Yunus'ta, Mevlana'da olan AŞK'da vardır anlattıklarında, tabi ki "anlayan"a… Bizler yaşama kavgamızda Mevlana'nın AŞK'ını bulamaz; Nepal'e, Hindistan'a bile gideriz… Oysa Deniz, bu AŞK'ı yaşamın içinde görür görmez tanır ve ayırır aşk'tan.. Deniz'in yolculuğunda birazda yanıbaşımızda bulunan AŞK'ı bulamayanlara kızgınlık vardır… Kızgınlık dediysem, yüzleşmeden kaçanlara duyduğu kızgınlıktır bu, "utanmayın yenildiğiniz duygulardan" diye fısıldar, kızdıklarına, satır aralarında… Keşfedilmemiş şairlerin öyküleri, mutsuz balıkçıların şiiriyle buluşur, onun yazdıklarında.. Yelkenleri dolduran rüzgar sorar ona "Ey deniz, şimdi değilse ne zaman?"… "Otuzbeş yaşı" birde onun sesinden dinleyin derim ben.. Yüreği sevgi üreten başarılı bir üreticinin yolculuğuna eşlik etme şansını yak...