Demirciler ve Simyacılar

Dinler tarihine dair anıtsal eserleriyle tanınan Mircea Eliade, tüm yaşamı boyunca simyanın gizemli dünyasıyla âdeta büyülenmiştir. Elinizdeki kitap, bu büyülenmenin felsefi ve antropolojik bir vesikasıdır. Eliade; simyanın Ortaçağ'da modern kimyanın ilkel bir öncüsü ya da tarihin karanlığında kalmış bir hurafeler yığını olmadığını, aksine insanlığın tözsel arayışını yansıtan müspet ve dikkate değer bir kültürel olgu olduğunu kanıtlıyor.
Simya, minerallerin kutsal bir niteliğe büründüğü geleneksel toplumların inançlarında kök salar. Cevherler, tıpkı embriyolar gibi toprağın karnında "büyür ve çoğalırlar;" meteoritlerden çıkan demirin büyüsel bir yanı vardır, çünkü göklerden gelmiştir. Cevheri işleyen demirci, tıpkı simyacı gibi doğanın gizli amaçlarına hizmet eder; o, yalnızca metali değil zamanı ve maddeyi de olgunlaştırarak evrenin saklı anlamını açığa vuran kozmik bir âyin icra eder. Böylece insan, hammaddeyi dönüştürürken aslında kendi ruhsal evriminin de yaratıcısı haline gelir. Afrika, Yunan, Hint ve Çin mitolojilerini derinlemesine araştıran Eliade, kutsala dair deneyimi insanlık için evrensel ve insan bilincini şekillendiren en temel unsur olarak görür. Dünyaya asıl anlamını veren de bu deneyimin ta kendisidir. Bu açıdan bakıldığında Demirciler ve Simyacılar, modern insanın unuttuğu kadim bağları hatırlatan, bu büyük bilginin düşünce dünyasına ve eserlerine açılan kusursuz, görkemli bir giriş niteliğindedir.