Deleuze ve Antik Felsefe

"Deleuze'ün felsefe tarihine vakfettiği hiçbir kitabının odağında antik felsefe yoktur" der Miguel de Beistegui. "Bununla birlikte, yirminci yüzyıl düşünürlerinin çok azının antik felsefeyle Deleuze kadar yakın ilişki kurduğu ve ondan sistematik olarak faydalandığı öne sürülebilir." Bu ifadeler, Deleuze'ün görece ihmal edilen antik felsefe (Platon/culuk hariç) ile ilişkisini göstermesi açısından oldukça çarpıcıdır. Deleuze'ün Platonculuğu reddetmesi, eserlerinin en üstünkörü okumasında bile açıkken, Platonculuğun erken yıkımında Bergson, Nietzsche ve Spinoza'ya göre "minör kalan" antik felsefe figürlerinin onun düşüncesinde ne gibi güncel bir işleve sahip olduğu kritik bir eşiktir. Deleuze'ün, kendi felsefesinin zorunlu içsel dönüşümü olan bu kritik eşiği aşmak için felsefe tarihine yönelik olarak radikal okumalar yapması, felsefede "yeni bir düşünme imgesinin" bir önhazırlığı olarak görülebilir. Antik felsefe ise Deleuze'ün bu projesinin en sahih ayağını oluşturması bakımından ilginç ve renkli bir felsefi havza teşkil eder. Çünkü, Deleuze "başka bir düşünce imgesi üretme çabasının ne ölçüde yeni bir imge düşüncesi gerektirdiği" sorusunun ya da sorununun felsefede nasıl tali yollar açtığını majör isimlerden ziyade üzerinde çalıştığı antik felsefede bulur.Elinizdeki derleme, Deleuze'ün başta "Antik Yunan Platonculuğu ve hatta Platoncu olan ile" hesaplaşmasının erken kaynakları üzerinden bir hat kurarak, farklı okuma stratejileriyle ülkemizdeki Deleuze alımlamalarına bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.SunuşGilles Deleuze ve Felsefe Tarihi | John SellarsSimulakrum Kavramı: Deleuze ve Platonculuğun Ters Çevrilmesi | Daniel W. SmithAyrılan Yollar: Parmenides, Aristoteles ve Deleuze'deki Ontolojinin Seyri Üzerine | Abraham Jacob GreenstineDeleuze'ün Aristoteles'i (Yanlış) Okuması: Varlığın Analojisi ya da Eşadlılığı | Michael J. BennettDeleuze ve Epikurosçu Felsefe Atomik Hız ve Sapma Hızı | Michael James BennettOlumlayıcı Natüralizm: Deleuze ve Epikurosçuluk | Keith Ansell...