Conatus’un Cebi

Conatus'un Cebi, Sercan Kerinç'in çizgileriyle Anita Sezgener'in şiirlerinin, varoluşun en kırılgan katmanlarında kesiştiği bir düşünce mekânı.Bu kitap, Spinoza'nın o kadim sezgisini — her şeyin kendi varlığında sürüp gitmeye çabalayışını — taşların, yosunların, kuşların, suskun çizgilerin hafızasında arıyor.Kerinç, mekânı çizgiyle bir varoluş sınavına sokarken; Sezgener, dili ontolojik bir arayışa dönüştürüyor.Her sayfa, dünyanın bizden bağımsız işleyişine fısıldayan bir boşluk; kalmakla yok olmak arasındaki o ince gerilimi yeniden düşünmeye çağırıyor.Burada sorular cevaplardan daha kalıcı:Bir taş neden gülümser?Bir çizgi neden yer değiştirir?Ve biz, dünyanın süreğen ısrarı içinde, nasıl yer buluruz kendimize?