Çalışmanın Disosiyasyonu Yabancılaşmadan Psikopatolojiye

Saat öğleden sonra ikiye on var. Bantın başında eller çalışıyor ama işçi orada değil. Ekranın önünde e-posta yazılıyor ama onu yazan kayıp. İş yapılıyor, ama yapan yok. Modern çalışma yaşamının en tuhaf paradoksu burada başlıyor: insanlar tarihte hiç olmadığı kadar üretiyor, ama bu üretimin içinde kendilerini hiç olmadığı kadar yok hissediyor. Buna çoğunlukla "yorgunluk" ya da "rutin" deyip geçiyoruz. Peki ya bu bir yorgunluk değilse? Ya kişisel bir zayıflık değil, yapısal bir sonuçsa? Bu kitap, o "hiçbir yerde olma" haline bir isim öneriyor: Çalışmanın Disosiyasyonu. Bantın başındaki işçinin zihinsel kayboluşuyla ofis çalışanının toplantıdaki kopukluğu, klinik disosiyasyonun semptomlarıyla birebir örtüşür ve bu örtüşme rastlantısal değildir. Yağcı, Bellapais'in taş ustalarından bugünün gig ekonomisi kuryesine uzanan geniş bir yayda, düşünmek ile yapmanın nasıl birbirinden koparıldığını izliyor. Marx'ın yabancılaşma teorisini, Braverman'ın emek süreci analizini ve klinik travma literat...