Bir Tutam Çiğdem

Yaşanılır bir ışık arıyorumGeçmişim delikler arasında uçurum seriyor önümeGözlerimden keskin bir bıçak urgan inatlarla inatlaşıyorRenksiz kalıyorum ressam sokaklarındaSana varmak için yollar inşa ediyorumİzninle huzuruna geliyorumElçi değilimYolcu değilimAdımı sen koy. Usul usul geçmişi çürüten yalnızlığım öldürüyor anılarıTalan bir şehre dönüştü gülümser yanlarımEllerim ellerine ne kadar muhtaç bir bilsenSarılmanın hasretiyle inançlar biriktiriyorumOysa dokunsan ağlamak devreye girecek,Yolunu gözlüyor hüzün usul usulBu yerler ya bana büyük ya ben bu yerlereÖmrümden sisli havalar getiriyorumRüzgâr değilim,Adımı sen koy.Çöller genzimi yakma suçunu güneşle bölüşüyorHer gün fütursuz bir beden gibi yürüyorumSuların yaşatmak maharetleriyle çığlık çığlığayımAcı dağları aşabilmenin umuduyla aynı yatağı paylaşıyorumAfaklarının beyazlığını okşamaya geliyorumBilmiyorum neden ağzımla kuş tutsam kuşa yazık olsun ki?Yazgım artık lal bir devrim şiirlerdeÂşık değilimAdımı sen koy.