Bilinmeyene Yolculuk - 1

Yılmaz onu hızla içeri çekti, hastaneye geldiler. Tibet, sedyede içeri alındı ve birkaç doktor koşup sedyenin yanına geldi, onu bir odaya aldılar.Kapının önünde Yılmaz ve Pamir bekliyordu, birbirlerine bakmaya korku-yordular. Nihayet kapı aralandı. Önde sedye, arkada doktorlar çıkıyordu.Yılmaz sedyeyi tuttu: "Nereye?""Yapacak bir şey yok, onu kaybetmişiz."Pamir gürledi: "Yani otopsiye gidiyoruz."Pamir, annesine kardeşini parçalanmış hâlde gösteremeyeceğini düşündü."Hayır." dedi en yaşlı doktor. "Narkotikten ölmüş, bunu belirlememiz la-zım."İri yarı, siyah giysili biri; çok sakin ancak insanın tüylerini diken diken eden bir sesle: "Onu kesmeden de kanındakilerin nasıl alındığını bilirsiniz; zorla mı, bağımlı mı olduğunu bilirsiniz doktor."Doktor onayladı.Pamir: "Şimdi biz, cenazemizi eve götürüyoruz."Sedyenin bir yanında Pamir, diğer yanında Yılmaz dışarı çıktılar.Siyahlı adam ıslık çaldı. Ambulans önlerine geldi, durdu.Pamir: "Sağ ol abi."Siyahlı adam: "Önemli değil."Pamir, ne kadar önemli olduğunu ve günlerce anlatamayacağını biliyordu.